30 lipca do 2 sierpnia 2017 r. Macedonia – Skopji

Macedonia – Skopji. Ta niezwykle gorąca latem stolica Republiki Macedonii, położona jest w kotlinie na wschód od Szar Płaniny nad rzeką Wardar. W 1963 r. potężne trzęsienie ziemi obróciło blisko 70 proc. Skopje w gruzy. Dla upamiętnienia tragicznych wydarzeń zachowano w niezmienionym stanie budynek starego dworca kolejowego, z zegarem, który zatrzymał się w chwili kataklizmu. Miasto odbudowano w typowym dla krajów komunistycznych prostym i funkcjonalnym stylu, jednak na 20-lecie niepodległości kraju postanowiono to zmienić i upiększyć kraj według planu Kenzo Tangego. W centrum zaczęły wyrastać neoklasycystyczne budynki m.in. opera, teatr i muzea, w tym ogromne Muzeum Archeologiczne. Jednak przede wszystkim wybudowano ogromne ilości pomników. Wszystko to powstało zgodnie z projektem „Skopie 2014” w ramach czego powstały nowe podręczniki szkolne, stworzono nową, oficjalną wizję historii, podpartą badaniami naukowymi, a także prowadzonymi badaniami genetycznymi. Wiele monumentalnych budowli i wielkich pomników oraz siedem mostów (wśród nich największą osobliwością jest Most Sztuki z fontanną na samym środku z 29 figurami) pochodzi właśnie z tego okresu. Twórcą pomysłu odbudowy na nowo miasta był Nikoła Gruewski – premier Macedonii. Koszt tego przedsięwzięcia szacowany jest na pół miliarda euro. Został pozyskany z pieniędzy podatników. Mówi się, że premier zmienił miasto w karykaturę Disneylandu i stał się symbolem podziału narodu. Nie udało nam się odnaleźć wszystkich pomników ale  większość z wymienionych pomników widzieliśmy:
– Porta Macedonia to macedoński łuk triumfalny wzorowany na paryskim,  nazywany Bramą Macedonii,
– 25. metrowy pomnik Aleksandra Wielkiego, umiejscowiony na środku placu Macedonii,
– Pomnik Matek Karmiących,
– Cesarz bizantyński Justynian I, car bułgarski Samuel, Cyryl i Metody i inni prawosławni święci, król Filip II – ojciec Aleksandra, jak i sam Aleksander w kilku wersjach np.  dziecięcej i młodzieńczej, bohaterów walk o niepodległość z Turkami. Działacze socjalistyczni z XX wieku, pomnik zebrania partyjnego, pani z telefonem, byka, dziewczyny skaczącej do wody.
W ostatnich latach pojawiła się już ponad setka pomników. Ponadto w mieście zobaczyliśmy miejsca związane z Matką Teresą (Agnes Gonxha Bojaxhiu), która urodziła się 26 sierpnia 1910 roku właśnie w Üsküb w Imperium osmańskim (obecnie Skopje) i  mieszkała do skończenia 18 roku życia. Jej imieniem nazwano główny deptak (przy którym znajduje się też muzeum jej imienia i skromny jak na Skopje pomnik), a także największą autostradę w kraju prowadzącą ze Skopje na południe kraju, a także wmurowano tabliczki z najsłynniejszymi cytatami Matki Teresy po angielsku i macedońsku. Jednak w najbliższych planach premiera Macedonii jest wyniesienie Matki Teresy do nowego symbolu Macedonii i wybudowania kolejnego, ogromnego, ponad 30-metrowego pomnika.

Odwiedziliśmy też znajdujący się po drugiej stronie rzeki rzeki Vardar Stary Bazar – Czarszija w dzielnicy, która w czasach imperium 0osmańskiego stanowiła część miasta – po odbudowie zachowała swój tradycyjny wygląd. Zjedliśmy w tym klimatycznym miejscu pyszny obiad. Nad Starym Bazarem znajduje się Meczet Mustafy Paszy wzniesiony w 1492 r., który jest największą świątynią muzułmańską w Macedonii.
Wdrapaliśmy się na Twierdzę Skopsko Kale.

Kamienny Most to najstarszy zachowany most w Skopje, pochodzący z czasów osmańskich i stanowiący do dziś symbol miasta i główny element jego herbu. Kilkakrotnie w swojej historii ulegał poważnym uszkodzeniom. W 1992 r. podjęto renowację mostu, aby przywrócić mu pierwotny wspaniały wygląd. Tuż obok mostu, po prawej stronie znajduje się Muzeum Archeologiczne, a po lewej Teatr Narodowy. Idąc dalej w stronę Starego Bazaru napotkaliśmy Muzeum Daut Pasha Hamam.
Daut Pasha to jedna z najbardziej imponujących budowli islamskich z okresu Imperium Osmańskiego. Zbudowana zostały w drugiej połowie XV wieku przez Wielkiego wezyra z Rumelii, Daut Pashę, początkowo było to miejsce prywatne, które z czasem stało się łaźnią publiczną.

Zrobiliśmy sobie też wycieczkę na górę Vodno aby zobaczyć krzyż Millenium. Wycieczka od samego początku była pechowa. Nie dość, że nie mogliśmy dojechać na parking z którego startowały wagoniki kolejki górskiej na górę Vodno, to po wjechaniu na górę, wyłączyli nam wyciąg i w klapkach japonkach schodziłam wąską usiana kamieniami dróżką na dół. To cud, że przeżyłam to zejście.
Oczywiście widok na górze był wspaniały, a mierzący 66 metrów krzyż, (wysokość 20-piętrowego wieżowca), był imponujący. W chwili powstania ok. 10 lat temu był największą tego typu budowlą na świecie, zbudowaną przy wsparciu macedońskiej cerkwi z okazji 2000 lat chrześcijaństwa na macedońskich ziemiach.
Miejsca odwiedzone podczas objazdowych wakacji 2017 – kliknij!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *