13 do 14 września 2008 r. Polska – Wola Okrzejska Pratulin, Konstantynów, Terespol

Wycieczka objazdowa wiodła nas przez następujące miasta i miasteczka:
Wola Okrzejska z Muzeum Henryka Sienkiewicza z kopiec Henryka Sienkiewicza. Pałacyk Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku stanowi znak identyfikujący jego nazwisko z polskim krajobrazem. Wola Okrzejska znana jest głównie osobom żywiej interesującym się życiem oraz twórczością noblisty. Znajduje się na rozstaju Mazowsza, Lubelszczyzny i Podlasia, stanowiła źródło inspiracji i fascynacji pisarza. Powiat łukowski, województwo lubelskie, niedaleko Okrzei, małego miasteczka z nieprawdopodobną perłą, jaką jest kościół św. Piotra i Pawła, powstały w II poł. XVIII w., a ufundowany przez prababkę pisarza Teresę z Lelewelów Cieciszowską (na kopule są dwa freski nawiązujące do Sienkiewiczowskich dzieł: spotkanie św. Piotra z Jezusem i ojciec Kordecki broniący Częstochowy). Na Okrzejskim cmentarzu pochowana jest matka pisarza.
Wola Okrzejska należała do rodziny Cieciszowskich–Sienkiewiczów prawie 100 lat (1781-1870). Po śmierci babki została sprzedana Bernsteinowi, który – jak wieść niesie, a czyny poświadczają – nie lubił Henryka Sienkiewicza tak bardzo, że przez długie lata utrudniał usypanie kopca na cześć noblisty.
Tutaj właśnie, w oficynie dworskiej w Woli Okrzejskiej, urodził się Henryk Sienkiewicz. Wspólnie ze swoim rodzeństwem spędził tu lata beztroskiego dzieciństwa. Tu Stefania Sienkiewiczowa często grywała (ucząc również dzieci) na ukochanym fortepianie, sprowadzonym wprost z Paryża. Fortepian udało się odnaleźć, stoi teraz dumnie w największym z saloników (najprawdopodobniej w tym, gdzie na świat przyszedł mały Henryk).
Konstantynów – miejscowość, gdzie mieszkają nasi zaprzyjaźnieni Gospodarze Pani Mama i Pan Tata wraz z dziećmi. To wioska, w której jest nasza baza noclegowa.
Pratulin. Byliśmy na dożynkach w Pratulinie i oglądaliśmy przepiękne wieńce ze zbóż, owoców, warzyw.
Terespol  i  Bitwa pod Terespolem   W 214 tą rocznicę wydarzenia z czasów Insurekcji Kościuszkowskiej inscenizacji bitwy towarzyszyły scenki z życia obozowego, pokazy strojów, strzelania z muszkietów, walki na szable, musztry paradnej oraz tańce i obyczajów z przełomu XVII i XIX wieku.
Oprócz rekonstrukcji bitwy, na imprezie zostały ustawione ludowe stoiska: garncarza, tkaczki, artystów ludowych tworzących kwiaty z bibuły, drewniane figurki i takie tam…
Przedstawiają mszę, z której różni „ważni” ludzie – korowodem szli z kościoła na inscenizacje „Bitwy pod Terespolem”.
Bitwa pod Terespolem (znana też jako Bitwa pod Brześciem) stoczona 19 września 1794 przez wojska polskie z wojskami rosyjskimi podczas insurekcji kościuszkowskiej, miała miejsce pod Terespolem, niedaleko od Brześcia Litewskiego.
„Korpus rosyjski gen. Aleksandra Suworowa osaczył tutaj zmuszoną do odwrotu w bitwie pod Krupczycami dywizję gen. Karola Sierakowskiego (4700 żołnierzy i 28 dział), która przybyła po całonocnym marszu do swego dawnego obozu. Sierakowski zarządził w obozie całodzienny odpoczynek, nie spodziewając się nadejścia sił A. Suworowa. Polski plan obrony linii Bugu uległ załamaniu wskutek wskazania Rosjanom brodów przez delegata kahału żydowskiego.
Suworow w nocy przeprawił bez przeszkód cały swój korpus przez Bug i ok. 6 rano zaatakował Polaków. Widząc, że nie ma szans w starciu z Rosjanami – Sierakowski rozpoczął odwrót pokonując Bug przez groblę kobylańską. Polacy bezskutecznie próbowali osłonić swoje tyły, przeprowadzając kilkukrotne szarże kawalerii. Dywizja Sierakowskiego poniosła ogromne straty i wycofała się w rozsypce w kierunku Białej Podlaskiej tracąc wszystkie działa”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *