3 maja 2019 r. Litwa – Wieszeje, Druskieniki, Kopciowo, Łozieje

Kolejna podróż na Litwę zaowocowała zwiedzeniem miejsc, w których jeszcze nie byliśmy a były to Wjeszeje, Druskieniki, Kopciowo oraz Łozieje. Podczas podróży widać było różnice pomiędzy Polską i Litwą pomimo, że
oba państwa w jednym czasie trafiły do Unii Europejskiej. Znacznie różnią się od siebie inwestycjami, drogami a także brakiem obcego kapitału – brak jest sklepów typu Biedronka, Lidl. Sklepy i markety należą do litewskiej sieci, a produkty w sklepach są jedynie krajowe. Ceny w Euro są dość wysokie jak na litewskie świadczenia i zarobki, dlatego często można spotkać Litwinów robiących zakupy w Polsce. Zaskoczyła nas jednak cena ropy – niższa od polskiej na każdym litrze o 0,50 pln. Zwiedziliśmy w kolejności:
Wiejsieje to miasto, którego nazwa miasta pochodzi od jeziora Wiejsieje, widzieliśmy w nim:
– katedrę Dzukijska czyli kościół św. Jerzego z zabytkową drewnianą dzwonnicą, a w podziemiach krypta z fundatorów kościła, książąt Tadeusz i Marii Ogińskich, Mateusza Żyniewa i Wiktorii z Ogińskich Żyniew,
– park z drewnianymi rzeźbami w parku,
– pomnik Ludwika Zamenhofa, twórcy esperanto, który w latach 1885–1887 pracował w Wiejsiejach jako okulista, w muzeum regionalnym znajduje się ekspozycja poświęcona Zamenhofowi,
– wieżę panoramiczną, z której można podziwić widok na jezioro Snaigynas.

Druskieniki to popularne uzdrowisko położone na brzegu rzeki Niemnen. Od dłuższego czasu kojarzyło nam się jedynie z litewskimi sanatoriami, dopóki w 2011 roku nie powstał całoroczny ośrodek narciarski – Snow Arena .
– Snow Arena to niewiarygodna konstrukcja z krytymi i odkrytymi trasami narciarskimi, wypożyczalnią sprzętu oraz gastronomią. Kryta trasa ma szerokość 50 m, długość – ponad 460 m a obok jest też trasa dla początkujących o długości 150 m. Woda i powietrze są jedynymi składnikami, z której zrobiony jest śnieg w hali, temperatura panująca w środku waha się od -2 do -4 ‚C.
– Kolejka linowa. Cztery wagoniki przewożą turystów z góry (od ośrodka narciarskiego) na dół (do miasta) i z dołu do góry, gdzie znajduje się Snow Arena na dół, do centrum miasta. Cena w dwie strony 5 Euro.
– Aquapark czyli park wodny położony na 30 tyś m2, ze strefą basenową z rzeką, falami, hydromasażem ze sztuczna piaszczysta plaża dla dzieci oraz kompleks 20 saun z barem, powstał w 2006 roku. Uznawany jest za jeden z najpiękniejszych parków wodnych w Europie.
– Błękitna cerkiew w samym centrum miasta,
– Uzdrowisko z wodą leczniczą (kubeczek 0,10 Euro),
– Woda Źródła Urody nad samym brzegiem Niemna, to źródło wody wyciekające z kamiennej płaskorzeźby. Nie jest zdatna do picia, można umyć się nią, płukać bolące gardło, albowiem działa ona jak skuteczny środek przeciwzapalny, jest stosowana w Lecznicy Druskiennickiej.
– Park z grającą fontanną, znajdujący się przy kompleksie leczniczym.
– Kościół Rzymskokatolicki neogotycki z wieżą widoczną widoczną nas wierzchołkami drzew, z wielu punktów Druskiennik.
– Muzeum Druskiennickie a pod nim park z fontanną oraz placem zabaw, ścieżkami spacerowo – rowerowymi. Miasto fajnie zwiedza się na rowerze, warto mieć swoje albo wypożyczyć.

Kopciowo (Kapčiamiestis) to miasteczko leżące 10 km na wschód od granicy z Polską nad rzeką Biała Hańcza kojarzone z postacią Emilii Plater.
Znajduje się tutaj pomnik i grobowiec Emilii Plater, która zmarła w trakcie powstania w 1831 r., a jej zwłoki pochowano na cmentarzu Kopciowie. Grób znajduje się na starym cmentarzu, to obelisk z szarego granitu zwieńczony krzyżem, odrestaurowany w 2004 a przy samej drodze znajduje się pomnik na cokole, którego wyryto w języku litewskim cytat z wiersza Adama Mickiewicza Śmierć pułkownika.
Jest też kościół Opatrzności Bożej, niestety drewniany z 1824 został spalony w 1941, ale odbudowana go w 1956 roku. Niestety nie mogliśmy go zwiedzić bo podczas naszego piątkowego zwiedzania, odprawiana była msza.

Łoździeje (Lazdijai) jest to miasto położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim. Jego nazwa wywodzi się od rzeki Lazda obecnie Raišupis. Będąc w nim zatrzymaliśmy się przy placu Nepriklausomybės czyli Niepodległości, bo stoi tam pomnik poświęcony poległym za niepodległość Litwy w latach 1918‒1920.
Pas „ziemi niczyjej” czyli pas neutralny polsko-litewski, strefa zdemilitaryzowana tworząca faktyczną granicę między Polską a Litwą. Granice pasa zostały ustalone przez Wojskowy Komitet Kontroli Ligi Narodów, w celu rozdzielenia walczących wojsk po zajęciu 8 października 1920 r. Wilna, a zlikwidowany 22 maja 1923 r. Wtedy wstęp do strefy miały jedynie siły policyjne. Obecnie po tych wszystkich wydarzeniach została brama i kawałek kolczastego płot. To było ostatnie miejsce, które odwiedziliśmy przed wjazdem do Polski.

Miejsca odwiedzone podczas majówki 2019 – kliknij!
Poprzednia wizyta na Litwie – kliknij!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *