19 kwietnia – Akcja Żonkil w rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim

Co roku 19 kwietnia na terenie Warszawy odbywają się uroczystości związane z rocznicą powstania w getcie warszawskim. Akcja „Żonkil” ma na celu szerzenie wiedzy na temat tego tragicznego wydarzenia. Delikatny, żółty kwiat, stał się symbolem pamięci o powstaniu dzięki Markowi Edelmanowi (polskiemu działaczowi politycznemu i społecznemu pochodzenia żydowskiego, lekarzowi kardiologowi, jednemu z przywódców powstania w getcie warszawskim), który przetrwał i co roku, w jego rocznicę składał pod pomnikiem Bohaterów Getta bukiet żonkili.

19 kwietnia 2019 r.
W 76 rocznicę powstania w getcie warszawskim odbyły uroczystości pod pomnikiem Bohaterów Getta, znajdującym się na placu przed Muzeum Polin. Na uroczystości obecni byli przedstawiciele parlamentu, władz państwowych i samorządowych, społeczności żydowskiej, którzy złożyli piękne wieńce pod pomnikiem. Ponadto dla upamiętnienia pomordowanych, w samo południe w Warszawie zostały uruchomione syreny alarmowe. Tego dnia od 8.00 do 19.00 wolontariusze rozdawali papierowe żonkile.

19 kwietnia 2016 r. W 73. rocznicę powstania w getcie warszawskim odwiedziliśmy Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie oraz otaczający go teren gdzie odbywały się uroczystości związane z rocznicą powstania w getcie warszawskim. Oczywiście na naszych kurtkach znalazły się naklejki w kształcie żonkili, które tego dnia rozdawane były przez wolontariuszy.

18 kwietnia 2015 r. W przeddzień 72. rocznicy odwiedziliśmy Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN mieszczące się w Warszawie – uczestniczyliśmy w w warsztatach Między asymilacją a wykluczeniem zorganizowanych w Centrum Edukacyjnym Muzeum POLIN.
I część – wystawa.
Miejscem spotkania był hol nawiązujący swoją konstrukcją do rozstępujących się fal Morza Czerwonego. Zostaliśmy oprowadzenia po części wystawy stałej, która mieści się na powierzchni ponad 4000 m2 i jest podróżą przez 1000 lat historii Żydów polskich – od średniowiecza do współczesności. Naszym przewodnikiem po wystawie i opiekunem na warsztatach był Pan Robert Szuchta.
– Pierwszy przystanek na wystawie zrobiliśmy przy scenie przedstawiającej akt konfederacji warszawskiej w roku 1573, następnie oglądaliśmy obraz „Taniec ze śmiercią” z roku 1680, z którego wyłania się obraz „Żyda tak brzydkiego, że nawet śmierć się jego brzydzi”.
– Przechodząc przez XVII wieczne miasteczko i rynek zwróciliśmy uwagę na trzy rzeczy, z którymi kojarzony jest Żyd: kaczka, czosnek i ryba.
W kolejnym etapie przenieśliśmy się do miejsca, w którym kultura oświecenia połowy XVIII wieku, wprowadza w życie Żydów zjawisko asymilacji (przyjęcia kultury miejsca zamieszkania). Rozbiory Polski powodują, że Żydzi trafiają do wszystkich trzech zaborów i w żadnym z nich nie czują się jak u siebie. Antysemityzm, to pojęcie które ma uświadamiać Żydom, że ich geny świadczą o tym, iż nie mogą być ani Polakami, ani Niemcami czy też Francuzami. Zagłada spowodowała ich napływ z całego świata na tereny Palestyny w drugiej połowie XX wieku.
Potem przeszliśmy do części wystawy z 1922 r., w którym dokonano zamachu na prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Gabriela Narutowicza. W tym miejscu przewodnik opowiedział o getcie ławkowym, czyli formie segregacji narodowościowej wprowadzonej na polskich uniwersytetach w latach 30 XX wieku. Przechodząc dalej minęliśmy część wystawy dotyczącą tragicznych czasów holokaustu, później komunizmu.
II cześć – warsztaty.
Warsztaty odbyły się na pierwszym piętrze w Centrum Edukacji. Składały się z dyskusji na temat relacji Polaków i Żydów, przez pryzmat fragmentów filmów z 1961 r. „Świadectwa urodzenia” Stanisława Różewicza oraz
„Przy torze” Zofii Nałkowskiej z 1963 r. Ten drugi film leżał 27 lat na pułkach archiwum, został okrzyknięty najstarszym „pułkownikiem”!
Odwiedzając Muzeum POLIN dotarło do nas, że historia Żydów w Polsce to nie tylko Holokaust!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *