Malbork to miasto w północnej Polsce, położone nad Nogatem. Znajduje się tutaj słynne Muzeum Zamkowe w Malborku.
I część zwiedzania objęła Zamek Wysoki, a w nim znalazły się: Cela Witolda, Sala Narożna pod Kościołem – Wystawa archeologiczna, Sala Narożna – Wystawa witrażu, Kuchnia konwentu, Kapitularz, Komnatki dostojników, Gdanisko, czyli po prostu WC (występowało w średniowiecznych, przede wszystkim krzyżackich zamkach warownych i pełniło funkcję wieży toaletowej), Kościół zamkowy pw. NMP, Izba Konwentu, Refektarz konwentu, Sala dwukominowa oraz Dormitorium 1-3 – Wystawa „Święci Orędownicy”. Dormitoria to ogromne sale, a z uwagi na to, że były zimne, zakonnicy spali w nich razem. Warto wspomnieć także o wystawie „Rzeźba gotycka na zamku w Malborku”, Spichlerzu zawnym (sala wystaw czasowych) oraz Kaplicy św. Anny.
II część objęła Zamek Średni: Wielki Refektarz, Kuchnię i izbę kuchmistrza, Salę Halabard, Piwnice pod Pałacem Wielkich Mistrzów, Pasaż z Apokalipsą, Wystawę broni i uzbrojenia, Kaplicę św. Bartłomieja oraz Infirmerię. Ciekawostkę stanowił średniowieczny system grzewczy. W podłodze znajdowały się otwory zakryte metalowymi przykrywkami, przez które do wnętrza wnikało ciepłe powietrze z pieca znajdującego się w piwnicy. Przestrzeń nad paleniskiem wypełniona była kamieniami z pobliskich pól, które po nagrzaniu długo trzymały ciepło.
III część zwiedzania objęła Pałac Wielkich Mistrzów: Kancelarię, Niską sień i aulę wejściową, Salę Królewiecką, Zimowy Refektarz, Letni Refektarz, Wysoką Sień, Sypialnię oraz Kaplicę wielkich mistrzów.W przerwie zwiedzania usiedliśmy na dziedzińcu zamkowym i zjedliśmy pyszną drożdżówkę z pomorskiej piekarni Koniecwałd. Na dziedzińcu znajdują się cztery pomniki mistrzów zakonu krzyżackiego: Hermanna von Salza, Zygfryda von Feuchtwangena, Winricha von Kniprode oraz Albrechta Hohenzollerna.
W zamku znajduje się kolekcja bursztynu. Początkowo ludzie mogli zbierać go bez przeszkód, jednak gdy odkryto jego wartość, wprowadzono zakaz prywatnych zbiorów. Bursztyn chętnie łączono ze srebrem, tworząc z niego ozdoby oraz figury szachowe. Wykorzystywano go również do produkcji fajek, które wyposażano w bursztynowe ustniki. Przedmioty te nie mogły być jednak w całości wykonane z tego surowca, ponieważ łatwo się on topi. W tamtych czasach nazywano go „diabelskim kamieniem”, ponieważ pochodził z wody, a trawił go ogień.
Po zwiedzeniu zamku warto udać się na spacer wokół budowli, po osiedlu wzniesionym na dawnych zamkowych fundamentach.
W pobliżu znajdują się warte uwagi obiekty, które często wskazuje się w przewodnikach:
Ratusz Staromiejski – wzniesiony w XIV wieku w stylu gotyckim; to jeden z niewielu ocalałych zabytków dawnego Starego Miasta.
Brama Przewozowa – zbudowana w pierwszej połowie XIV wieku od strony południowej (w 1838 roku przetrwała wielki pożar miasta).
Brama św. Ducha (Garncarska) – również XIV-wieczna, kilkukondygnacyjna budowla usytuowana od strony wschodniej. W drugiej połowie XIX wieku jej otwarcie pozwoliło połączyć rynek z nowo powstającą częścią miasta oraz dworcem kolejowym.
Wieża ciśnień – zabytkowa, neogotycka wieża wodna.
Dworzec PKP – niezwykły obiekt z 1852 roku, którego wnętrza po remoncie w 2012 roku po prostu zachwycają turystów.
Na koniec wycieczki warto przejść się głównym deptakiem, przy którym stoi pomnik króla Kazimierza Jagiellończyka.
Autor zdjęć – Anna Receptananude.pl
___________________________________________
Wpis powstał w ramach serii: „Cudze chwalicie, swego nie znacie” czyli cyklu opowieści o polskich miastach i miasteczkach, które odwiedziłam.
