Łódź leży w środkowej Polsce, w samym centrum województwa łódzkiego.
Oprócz fantastycznego kompleksu budynków z czerwonej cegły – Manufaktury – odwiedziliśmy ulicę Piotrkowską czyli „Pietryna” tak nazywają ulicę mieszkańcy Łodzi oraz Stary Cmentarz.
Ulica Piotrowska to reprezentacyjna ulica Łodzi, jedna z najdłuższych ulic handlowych w Europie licząca ok. 4,2 km, na której mieszczą się sklepy, restauracje, kawiarnie, ogródki, puby i kluby muzyczne. Znaleźliśmy tu niezwykłe Stare Kino – hotel zrobiony z pasją i filmową duszą. W nim znajdują się oryginalne apartamenty, restauracja i sala konferencyjna. Przy Piotrkowskiej zobaczyliśmy niezwykłe podwórka, w tym lustrzany Pasaż Róży, a także zwiedziliśmy Plac Wolności. Udało nam się też zobaczyć Hotel Stare Kino oraz nowoczesny dworzec Łódź Fabryczna.
Plac Wolności
Pasaż Róży to wyjątkowe podwórko kamienicy Antoniego Engela przy ul. Piotrkowskiej 3 w Łodzi, które zostało ozdobione mozaiką z tysięcy ciętych luster o nieregularnych kształtach. Projekt ten zrealizowano w 2014 roku w ramach Festiwalu Łódź Czterech Kultur, a jego autorką jest znana artystka Joanna Rajkowska. Lustrzane elementy wyściełające ściany tworzą skomplikowane figury przypominające kwiaty. Nazwa instalacji ma również głęboki wymiar osobisty – odnosi się do imienia córki artystki, u której zdiagnozowano nowotwór oczu.
Manufaktura to miejsce tętniące życiem i dobrą energią. Obiekt pełni funkcje centrum rozrywki, kultury i sztuki – jest wizytówką, a są to zrealizowane zespoły pofabryczne rodzin Poznańskich i Scheiblerów. W pierwszej część budynków widzieliśmy niezwykły neobarokowy pałac Izraela Poznańskiego (zwany łódzkim Luwrem, a obecnie Muzeum Miasta Łodzi), monumentalną przędzalnię (teraz Hotel Andel’s) oraz resztę obiektów pofabrycznych – dziś jest to słynna Galeria Manufaktura. Byliśmy też w Muzeum Fabryki to miejsce, opisujące historię zakładów włókienniczych stworzonych przez Izraela Poznańskiego w drugiej połowie XIX. wieku. W czasach swojej świetności zakłady te produkowały miliony metrów tkanin bawełnianych.
Stary Cmentarz przy ulicy Ogrodowej jest trójwyznaniową nekropolią założoną w 1855 roku, podzielona na trzy części:
-katolicka – pw. św. Józefa zajmuje obszar 11 ha,
-protestancka (ewangelicka) – pw. św. Mateusza zajmuje obszar 9 ha,
-prawosławna – pw. św. Aleksandra Newskiego zajmuje obszar 1 ha.
W tym miejscu przez dziesięciolecia obok siebie spoczywali katolicy, ewangelicki i prawosławni – fabrykanci, robotnicy, artyści oraz naukowcy. Pochowany tu został m.in. Izrael Poznański – potężny fabrykant i filantrop (pochowany w części żydowskiej nekropolii ale też Leon Niemczyk – jeden z najpopularniejszych polskich aktorów filmowych.
W drodze powrotnej do Warszawy zwiedziliśmy Muzeum im. W.S. Reymonta w Lipcach Reymontowskich.
Na terenie muzeum w ogrodzie wystawione były rzeźby m.in. „Kuby i Witka” rzeźba Jana Kupisa z Opoczna, „Jagna”, „Wójt”. Lipce Reymontowskie zyskały przydomek dzięki nobliście, który opisał życie ich mieszkańców w ,,Chłopach”. W.S. Reymonta mieszkał i pracował w Lipcach jako pomocnik dróżnika kolejowego. Tu też powstawały jego pierwsze utwory.
Autor zdjęć – Anna Receptananude,pl
____________________________________________
Wpis powstał w ramach serii: „Cudze chwalicie, swego nie znacie” czyli cyklu opowieści o polskich miastach i miasteczkach, które odwiedziłam.
